Ik luisterde vandaag naar mijn studenten en leerde heel veel

In een eerdere post heb ik enthousiast geschreven over onderzoek in de lerarenopleiding. We zijn inmiddels een poosje verder, en vandaag was de deadline voor het onderzoeks- en ontwerpplan. Een officieel feedbackmoment. Een go/ no go beslissing. Waarbij go is: ga je gang, voer je ontwerp en onderzoek uit, en no go: stel een en ander bij en kom dan weer even terug.
De deadline ligt erg vroeg, en niet iedereen is even ver. Toch vragen we studenten wel iets in te leveren, ook al hebben ze nog niet over alles een beslissing genomen en kunnen ze sommige onderdelen niet tot in detail uitwerken.
Dit levert problemen op, en vandaag in het college hebben we het daar het hele college over gehad.

Ik heb geluistered naar de studenten, en vandaag dus heel veel geleerd. Ik heb er de tijd voor genomen omdat ik zelf ook steeds hamer om hun onderzoekende houding over hoe het beter kan. Nou, wanneer we volgende week met alle docenten van dit vak een tweede tussentijdse evaluatie hebben, heb ik genoeg punten waar we over na kunnen denken.

Een aantal belangrijke punten waar ik zeker over door wil denken:
– De communicatie over een dergelijk ‘plan’. Studenten gaven aan dat voor hen ‘indienen’ iets goeds indienen is. Met de woorden ‘voor zover mogelijk is invullen’ kunnen ze weinig. Levert het gevoel op dat het dubbel werk is. Nu ‘voor de vorm’ en straks ‘voor het echt’.
– Ontwerp en Onderzoek heeft een lage prioriteit: want de zelfstandige stage slokt alles op. De deadline van een plan (waarvan de status dan ook nog eens vaag wordt gevonden), levert alleen maar veel stress.
– Pas tijdens en na het spreekuur van vorige week hebben studenten echt stappen kunnen maken. (Wat ik dan opvallend vind, is dat ik studenten op een spreekuur niet verder kan helpen als er geen voorlopig plan is ingediend, gedegen feedback op een onderzoeksplan kan niet ter plekke op basis van een paar geuite ideeën in een gesprek. Vandaar dat we van iedereen op een bepaald moment een plan willen zien. We hebben hier inderdaad een deadline voor, maar in overleg kunnen studenten afwijken van die planning…)
– Studenten hebben niet eerder dan afgelopen vrijdag bij mij aangegeven dat de deadline van vandaag (maandag) een probleem gaf. Ik had dat graag eerder willen weten omdat ik dan in overleg andere afspraken kon maken. Studenten gaven aan dat ze zich vrijdag pas realiseerden wat er maandag klaar moest liggen. De handleiding die we geven, wordt door sommige studenten als onduidelijk ervaren.

Dergelijke gesprekken zijn voor mij als opleider soms best confronterend. Je denkt dat je helder communiceert, maar ergens gaat het mis. In de afgelopen colleges heb ik een aantal keren gevraagd of er zaken zijn waar ze tegenaan liepen, daar kwam geen antwoord op. De padlet waarop ze me vragen kunnen stellen, wordt niet gebruikt. Nu hoor ik vandaag dat dat komt omdat het vak geen prioriteit heeft, en ze vooral bezig zijn met hun stage. Dat snap ik heel goed, maar ik vind het wel jammer. Het had me ook al geholpen als iemand van de studenten alleen maar dat tegen me had gezegd. Dan had ik het gesprek van vandaag al eerder kunnen aangaan, mijn communicatie kunnen aanpassen en een hoop frustratie kunnen voorkomen.

Was het alleen maar kommer en kwel dan vandaag? Juist NIET! Ik vond het een goed gesprek over docent zijn, student zijn en de verschillende rollen waar je dan in kunt vervallen. En wat ik vooral mooi vond, was dat alle studenten aangaven dat het op de opleiding zo ontzettend fijn is dat er naar je geluisterd wordt, en dat alle opleiders ook echt iets met de signalen doen.

Als we nu met elkaar werken aan het eerder geven én herkennen van die signalen, dan ……. 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *